Wat duurt januari lang! Gevoelsmatig zit ik al in februari maar wordt elke dag geconfronteerd met de harde waarheid. Afgelopen maandag was blue monday en pas na het lezen wat het precies inhield, voelde ik me down. Ik wilde onder de dekens kruipen en lekker niks doen, gewoon de dag aan me voorbij laten gaan.
Ik overleefde de dag en stond dinsdag met goede moed op om deze laatste week van januari te knallen. Na zo’n dag niks doen voelde ik me uitgeslapen en als herboren. Voor de verandering had ik alle tijd om me klaar te maken en mijn dag rustig te starten. Maar niets was minder waar, want toen ik uit het raam keek zag ik letterlijk niks. Kut, mist dat betekende file. Veel eerder dan gepland stapte ik in mijn auto en als of mijn ochtend niet erger kon worden zag ik dat ik zondag te lui was geweest om te tanken. Dus ik zou het net wel of net niet redden tot mijn werk.
Ik weet niet hoe het met jullie zit maar mijn kleine stadsauto is mijn kart. Met mijn autootje vlieg ik door de bocht neem de rotondes in de derde versnelling en erger ik andere bestuurder door te bumperkleven en ze af te snijden op korte inhaalstroken. Ik doe er alles aan om maar tijd in te halen, zinloos want een paar kilometer verder op kan ik aan sluiten in de file. Pff wat een ochtend.
Morgen een nieuwe poging.
Veel liefs,
Prismeldy
PS Nog maar 131 dagen tot de zomer! ;)
Reactie plaatsen
Reacties