Verslaafd aan je telefoon, ik maak er vaak genoeg grapjes over maar het wordt in mijn ogen steeds een groter probleem. Er kwam een moment dat ik me besefte dat het eigenlijk helemaal niet gezond is hoeveel we allemaal bezig zijn met onze telefoons. Het is heel fijn om online contact te hebben met familie, vrienden/kennissen en volgers en op die manier onze wereld te kunnen vergroten, maar tegelijkertijd werd het me ook een beetje teveel.
In oktober van vorig jaar heb ik de stap gezet om afstand te doen van al mijn sociale pagina's. Voor een hele lange tijd voelde dit als een verademing. Ik nam weer de tijd om te lezen en echt in gesprek te gaan met de mensen om mij heen.
Echter, werd voor mij al gauw duidelijk dat je zonder social media minder meetelde.
Want ja, alles wordt via die kanalen besproken en gedeeld. De simpelste dingen vormde al een bepaalde ongemak. Hoe deden we dit vroeger, hoe wist je dan dat er kaartjes te kopen waren voor feestjes of festivals. Ook bijzondere mededelingen en gebeurtenissen zijn aan mij volledig voorbij gegaan. Ach ja wat niet weet wat niet deert toch?!
Sinds afgelopen week heb ik naast mijn Instagram pagina (na een maand weer geactiveerd) ook weer mijn Facebook geactiveerd. De app staat niet op mijn telefoon maar via internet log ik in en kan ik weer mee genieten van de online soap serie die voorbij gaat bij elke scroll. De rede was om mensen uit te nodigen voor de FB pagina van mijn reis naar Sri Lanka. MAAR nu paar dagen later betrapte ik mijzelf erop dat ik in mijn pyjama volledig in trans van mijn telefoon al 12 minuten aan het scrollen was zonder duidelijk doel. Ben ik nog te redden of ben ook ik inmiddels een slaaf van mijn telefoon.
Liefs Prismeldy
